Xəbərsiz MediaMüstəqillik bir xalqın tarixində böyük qələbədir. Ancaq onun ən ağır mərhələsi bayrağın qaldırıldığı gün deyil, həmin bayrağın bir daha enməməsi üçün güclü dövlət qurulduğu illərdir. Azərbaycanın 1990-cı illərin əvvəllərində qarşılaşdığı tarixi sınağın mahiyyəti də burada idi. Ölkə öz müstəqilliyini bərpa etmişdi, lakin həmin müstəqilliyin siyasi, hüquqi, iqtisadi və təhlükəsizlik dayaqlarının yaradılması qarşıda dayanırdı. 3 oktyabr 1993-cü ildə Heydər Əliyevin Azərbaycan Respublikasının Prezidenti seçilməsi məhz bu mürəkkəb tarixi şəraitdə baş verdi.
O dövrdə zaman Azərbaycanın xeyrinə işləmirdi. Müharibənin ağır nəticələri, daxili siyasi qarşıdurmalar, iqtisadi tənəzzül və dövlət idarəçiliyinin üzləşdiyi problemlər qərarların yalnız operativ deyil, strateji xarakter daşımasını tələb edirdi. Ölkənin ilk növbədə siyasi sabitliyə, vahid dövlət idarəçiliyinə və təhlükəsizlik imkanlarının gücləndirilməsinə ehtiyacı vardı. Göndərilən materialda 1993-cü ildən sonrakı mərhələnin əsas nəticələri sırasında ictimai-siyasi sabitliyin bərpası, dövlət çevrilişlərinin qarşısının alınması və ordu quruculuğunun gücləndirilməsi xüsusi qeyd olunur.
Lakin böyük dövlətçilik siyasətinin ölçüsü yalnız böhranı dayandırmaqla müəyyənləşmir. Əsas göstərici böhrandan sonra hansı gələcəyin qurulduğudur. Azərbaycan qarşıdakı illərdə bazar iqtisadiyyatına keçidin hüquqi və institusional mexanizmlərini yaratmağa, beynəlxalq iqtisadi münasibətlərə daxil olmağa və ölkənin enerji potensialını uzunmüddətli inkişaf resursuna çevirməyə başladı. “Əsrin müqaviləsi” bu istiqamətdə xüsusi yer tutdu. Saziş Azərbaycanın enerji resurslarının beynəlxalq layihələr çərçivəsində işlənməsinə və ölkəyə iri xarici investisiyaların daxil olmasına yeni imkanlar yaratdı.
Bununla paralel olaraq dövlətin hüquqi və ideoloji sütunları müəyyənləşirdi. Konstitusiyanın qəbulu müstəqil dövlətçiliyin hüquqi sistemini möhkəmləndirdi, azərbaycançılıq ideyası isə milli mənsubiyyətlə dövlətçilik şüurunu vahid məfkurə müstəvisində birləşdirən konsepsiyaya çevrildi. Göndərilən materialda azərbaycançılıq dövlətçilik, milli-mənəvi və ümumbəşəri dəyərləri əhatə edən ideoloji çərçivə kimi təqdim olunur.
Bütün bunların fonunda 3 oktyabrın mənası illər keçdikcə daha aydın görünür. Dövlətçilik tarixinin ən böyük uğurlarından biri xalqın öz dövlətinin müvəqqəti siyasi qurum olmadığını gələcək nəsillərə sübut edə bilməsidir.
Azərbaycanlı üçün qürur məhz bu həqiqətdədir. Əcdadların arzusunda olan müstəqillik XX əsrin sonunda yenidən əldə edildi və onun yaşadılması bütöv bir nəslin tarixi məsuliyyətinə çevrildi. Dövlət quruldu, institutlar formalaşdı, Azərbaycanın bayrağı beynəlxalq siyasi məkanlarda müstəqil dövlətin rəmzi kimi dalğalanmağa başladı. Göndərilən sənəddə Heydər Əliyevin dövlət müstəqilliyini Azərbaycanın “ən böyük sərvəti” kimi xarakterizə edən fikirləri də məhz bu siyasi fəlsəfənin ifadəsi kimi yer alır.
Ona görə 3 oktyabr yalnız ötən əsrdə baş vermiş hadisənin ildönümü deyil. Bu tarix azərbaycanlıya dövlət sahibi olmağın qürurunu, müstəqilliyin qiymətini və onu gələcək nəsillərə daha möhkəm şəkildə ötürmək məsuliyyətini xatırladır.
Çünki müstəqillik tarixdən alınan mirasdır, dövlətçilik isə hər nəslin həmin miras qarşısında daşıdığı məsuliyyətdir.
Rövşən Muradov – deputat
